Zaterdagochtend stond de knock-outwedstrijd tegen csv Apeldoorn op het programma. Het team begon goed aan de wedstrijd en had in de openingsfase veel balbezit en veldoverwicht. Er werd geprobeerd te combineren en vooruit te voetballen, maar echte grote kansen bleven nog uit.
Uit een snelle counter van de tegenstander liet Theo zien hoe belangrijk hij is voor het team met een knappe en noodzakelijke redding. Langzaam kreeg Apeldoorn wat meer grip op de wedstrijd, maar toch viel de openingstreffer aan onze kant. Boaz haalde verwoestend uit en zag zijn schot via de onderkant van de lat binnenvallen: 0-1. Een beloning voor de inzet op dat moment.
Helaas ging het team met 1-1 de rust in. Na de pauze hoopten we het niveau op te schroeven, maar de tweede helft kwam niet helemaal los. Het team oogde wat vermoeid en miste net dat extra beetje scherpte in de duels en het omschakelen. Toch bleef iedereen knokken. Pech was er ook: schoten op lat en paal (waaronder Guus nog vlak voor tijd) wilden er simpelweg niet in.
In de slotfase sloeg Apeldoorn alsnog toe en trok de wedstrijd met 2-1 naar zich toe. Een zuur einde, zeker gezien de inzet en het harde werken van het hele team.
Vooruitkijken
Deze wedstrijd laat zien dat inzet, samenwerking en voorbereiding de basis zijn, maar ook dat er nog meer in zit.
Als het team uitgerust aan de aftrap verschijnt, vanaf minuut één scherp is en elkaar blijft helpen op het veld,
Dan gaan de volgende wedstrijden zeker de goede kant op.
Blijven lopen voor elkaar.
Volledige inzet.
Samen verdedigen, samen aanvallen.
Alles geven, tot de laatste seconde.
Koppen omhoog team, dit was een leerzame wedstrijd. Op naar de volgende!
