Daar was hij weer, misschien geen derby maar wel een Klassieker. Veensche Boys JO12-3 tegen sc Hoevelaken JO12-2. Deze wedstrijd is in alle voorgaande jaargangen voorbijgekomen en niet één keer viel hij de goede kant op. Met recht kun je dan zeggen; Die gasten kunnen eigenlijk niet van je winnen maar je kunt wel van ze verliezen… Een echte Angstgegner dus. Maar nu was het dan wel raak en van twijfel of angst was geen enkele sprake meer. Slechts 8-2 stond er op het scorebord en daar was niks geflatteerd aan.
Het begin was wat stroefjes, niet gek ook wanneer je met een team van samenraapsels aan moet treden tegen precies deze tegenstander. Onze helden moesten even het ritme te pakken zien te krijgen en hoe kun je dat anders doen dan er vol voor te gaan met de gedachte “Klompen aan en… Eén voor allen en allen voor één! En dit was nu precies wat heel snel het verschil maakte.
Het half uitgeklede team van de JO12-3 mocht versterkt worden door Abel en Valerie uit de JO12-2. Zij lieten uitstekend zien dat het niet uitmaakt voor welk team je op mag komen draven, je draaft namelijk op voor je club! Deze instelling had iedereen vandaag bijzonder goed in de smiezen. Er werd gesleurd, er werden vuile meters gemaakt en bij elk balverlies stond de ander klaar om dit direct op te vangen. Het was net of dit team van samenraapsels al jaren samenspeelde. Wat een pot!
Vandaag was niet alleen een teamprestatie, het was een clubprestatie! En dit is waar Veensche Boys voor staat. Elders doen ze het misschien heel chique op een slof en een oude voetbalschoen, maar bij Veensche Boys doen we het op onze klompen. Blauwe helden, superhelden!
